| BM's profileo(- ^^ -)o ขอบคุณสำหรั...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
March 19 ค น อ้ ว น รั ก ตั ว เ ล็ ก น ะวันนี้...คนตัวเล็กๆคนนึงเดินเข้ามาในชีวิตเรา
เข้ามาทำให้เรา...มีความสุข...
...มีรอยยิ้ม
...มีเสียงหัวเราะ
...และก้อมี น้ำตา
แม้เวลามันอาจจะผ่านมาไม่นาน จนเคยคิดว่าเร็วเกินไปรึป่าวนะ
...หรืออย่างที่พี่จิ๊เคยบอกไว้ว่า "สิ่งที่ได้มาง่ายๆเกินไป คนมักจะไม่เห็นค่าของมัน"
...แต่มันก้อไม่สำคัญหรอก...
ก้อเค้ารักคนตัวเล็กเข้าไปแล้วเนี่ย
"...มันขึ้นกับว่าสิ่งที่ได้มานั้น มีความสำคัญกับเรามากแค่ไหน"
ในอนาคตไม่รุว่าจะเปนยังงัย??
แต่เราสองคนก้อพร้อมจะเดินไปพร้อมๆกัน
ขอบคุน...ที่ทำให้เรามาพบกัน
ขอบคุน...ที่ดลใจให้เค้าโทรมาหาเรา (มันเปนการเริ่มต้นที่ดีทีเดียวแหละ)
ขอบคุน...โทรสับ ที่เปนสื่อกลางในการเชื่อมความคิดถึง
ขอบคุน...สำหรับข้อความดีๆที่ส่งมาให้กัน
ขอบคุน...สำหรับช่วงเวลาดีๆที่มีร่วมกัน
ขอบคุน...สำหรับคำซึ้งๆที่บอกออกมา
ขอบคุน...สำหรับของทุกสิ่งที่ให้มา
ขอบคุน...สำหรับความรุสึกดีๆที่มีให้กัน
ขอบคุน...สำหรับการเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต
ขอบคุน...สำหรับความรักที่มีให้
ขอบคุน...ที่รักกัน
ค น อ้ ว น รั ก ตั ว เ ล็ ก น ะ February 03 ... เ จ็ บ ...วันนี้ความรุสึกเดิมๆกลับมาทำร้ายหัวใจตัวเองอีกครั้ง
ความรุสึกที่อยาก...อยากจะลืมคนๆนึง
คนๆนึงที่เราพูดได้เต็มปากว่าเรา"รัก"เค้า
มันเปนความรุสึกดีดี เปนช่วงเวลาที่เรามีความสุข
แม้จะเปนแค่เพียงช่วงเวลาสั้นๆ
ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน??
ทำไมน้า...รุทั้งรุ ว่าไม่มีทาง รุทั้งรุ ว่าเปนไปไม่ได้
แต่ก้อยังไปรักเค้า คิดถึงแต่เค้า ทำทุกๆอย่างให้เค้า
...ก้อคงเพราะทำไปแล้วเรามีความสุขหล่ะมั้ง...
แล้วตอนนี้คนที่ทุกข์ก้อไม่ใช่ใครที่ไหน
...ก้อเราเองอีกนั่นแหละ...
แต่ครั้งนี้รุสึกว่าตัวเองเข้มแข็งนะ
อย่างน้อยก้อไม่ได้ร้องไห้ให้เค้าเห็น
...ทั้งๆที่ความจิงร้องไห้จนแสบตาไม่มีน้ำตาจะไหลแล้ว...
ความสัมพันธ์ ณ วันนี้ ก้อเปน"เพื่อนกัน"
บอกได้เรยว่ามัน...เจ็บ...เจ็บที่ต้องทำเปนไม่รุสึกอะไร...เจ็บที่ต้องทำเปนเข้มแข็ง
แต่อย่างน้อยเราก้อไม่ได้สูญเสียเค้าไป
...คงต้องใช้"เวลา"...
หัดเรียนรู้ที่จะ"รักตัวเอง"ก่อนที่จะไป"รักคนอื่น"
อะไรที่คิดแล้วไม่สบายใจ ก้อไม่รุจะไปคิดถึงทำไม
...รุนะ แต่ก้อทำไม่ได้ซักที
ขอบคุณ : กุ๊ก ที่ปลอบเราเวลาเราขี้แง
อยากบอก : มุก รักนะ January 25 เพราะชั้นเพิ่งบอกรักไป...รักนะ!!อิอิ ไม่มีไรมากหรอก
แค่วันนี้มีความสุขมากๆๆๆๆๆๆ
ได้ใช้เวลาอยู่กับคนๆนึงที่เราอยู่ด้วยแล้วมีความสุข
คนๆหนึ่งที่ทำให้เรายิ้มได้
คนๆหนึ่งที่แม้ไม่ได้เจอ แค่ได้นึกถึงก้อมีความสุข
...
อย่างนี้เค้าเรียกว่า"รัก"ใช่รึป่าว
คำว่า"รัก"ที่พูดออกไป ไม่รู้ผลหรอกนะว่าต่อไปจะเปนยังงัย
แค่รุว่าอยากให้เค้าคนนั้นรับรู้ความรู้สึกดีดีที่เรามีให้ก้อเท่านั้น
รัก December 01 18Nov2006...ขอบคุณสำหรับความทรงจำดีๆผ่านไปอีกปีแล้วสินะ อายุ19แล้ว เหมือนเพิ่งไปถ่ายบัตรประชาชนมาเอง
เรื่องราวต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิตทำให้เราเข้มแข็งขึ้น อยากจะขอบคุณทุกๆคนที่เปนส่วนหนึงในความทรงจำดีๆตลอดมา
สำหรับวันเกิดปีนี้แม้จะตรงกับวันเสาร์ก้อตาม [อ้อตรงกับงานบายเนียร์ด้วย(แต่มะได้ไป)] แต่ก้อเปนวันเกิดที่เรามีความสุขมากๆ แม้จะไม่ได้เจอเพื่อนๆก้อตาม แต่เราก้อได้ใช้เวลาทั้งวันกับคนที่เรารักเค้ามากที่สุดในโลก นั่นก้อไม่ใช่ใครที่ไหน คือแม่ของเราเองแหละ
ส่วนพวกเพื่อนๆก้อแอบทำเซอร์ไพรกันตั้งแต่คืนวันพฤหัส เพราะว่าวันศุกร์ต้องกลับบ้านกัน
ยอมรับว่าคิดไม่ถึงจิงๆว่าเพื่อนๆจะทำให้เราได้ขนาดนี้
ครั้งนึงเราเคยพูดออกไปว่า ถ้ามีคนมาจุดเทียนเปนตัวอักษร แล้วร้องเพลงดีดกีต้าร์ให้เราคงจะดีเนอะ แล้วถ้ามีคนๆนั้นมาด้วยจะยิ่งดีใหญ่
สุดท้ายความฝันก้อกลายเปนความจิง...เมื่อมีเสียงผู้ชายตะโกนเรียกBMจากข้างล่าง(อยู่บนหอ)
ภาพที่เห็น...เปนภาพที่ประทับใจเรามากๆ แล้วก้อลงไปเป่าเค้กไอติมของเดลี่ควีนที่อีกุ๊กอุตส่าห์ดั้นด้นไปซื้อมา
อร่อยมากๆ แต่คำสุดท้ายนี่สิเขินจนบอกไม่ถูก ก้อเอเปนคนป้อนนี่สิ เหอเหอ ครั้งแรกเลยนะเนี่ย
กิน+ถ่ายรูปกันเสดก้อปายอาบน้ำ พออาบเสดพัดกับวันก้อมาแฮปอีกรอบ ขอบคุณมากๆ
แล้วก้อคิดว่าวันนี้คงไม่มีแล้วมั้ง
แต่สุดท้ายก้อมีอีกจนได้ เมื่อชูชื่นเอาน้ำหยอดใส่ตาแล้วบอกว่าทะเลาะกับไอ้เป๊กเรื่องนุ้ย ตอนนั้นแทบอยากจะฆ่าเป๊กให้ตาย
เลยเดินเข้าห้องกะจะมาเอาโทรสับแล้วเคลียร์กันให้รู้เรื่อง
พอเข้ามาก้อเจอเซอไพรอีกรอบจากเมดๆสุดที่รักที่ยืนถือเทียนที่กะลังจาหมดเล่มเพราะจุดกันนานมาก และก้อไม่กล้าเอาไปปักในไอติมเพราะกลัวมันละลาย
แล้วก้อเห็นน้องโดเรม่อนตัวใหญ่วางอยุ่บนเตียง น่ารักโคดๆๆ
ยังไม่ทันที่จะนั่งกินไอติมกันก้อมีเสียงเคาะประตูดังขึ้น แล้วการเซอร์ไพรครั้งที่4ก้อเริ่มขึ้น เมื่อเพื่อนๆถือเค้กต้นกกพร้อมกับตุ๊กตาคิดตี้มาให้ ซึ้งโคดๆ คนที่คิดว่าเค้าจะไม่รุวันเกิดเราเค้าก้อมาด้วย สุดท้ายนั่งกินไปเม้าไปถึงเกือบตี2ได้มั้ง
ขอบคุณสำหรับMSGทุกๆข้อความที่ส่งมาให้
ขอบคุณที่ทำให้วันเกิดปีนี้เราสามารถยิ้มได้ ไม่เหมือนวันเกิดปีที่แล้วที่เรานั่งเศร้าเพราะแค่แอบหวังว่าป้องจะบอกแฮปเราแล้วยกโทดให้เราแต่สุดท้ายก้อไม่มี
และแม้ว่าปีนี้เราจะไม่ได้รับMSGจากป้องอีกตามเคย เราก้อไม่เสียใจ ซักวันนึงเราคงจะกลับมาเปนเพื่อนกันได้อีกครั้ง
คงต้องใช้เวลา...ได้แต่บอกตัวเองอย่างนี้
นี่ก้อเพิ่งผ่านวันเกิดป้องไปปามานชั่วโมงกว่าๆ ยอมรับว่าอยากโทรไปหา แต่ไม่กล้า ไม่รุจะเริ่มยังไง ได้แค่ส่งMSGไปหาเท่านั้น
ได้แต่หวังว่าแกรจะไปลบMSGของเราออกจากเครื่องแกรเท่านี้ก้อเพียงพอแล้ว
THANX:แก้ว ปุ๋ย สน เบลล์ เอื้อ พี่จิ๊ อีแพร ปอด์นซาลาเปา
THANX:อีปุ้ย อีโม อีโจ้ อีกุ๊ก น้องดิ๊ง ภา นังโฟร์ นุช Pi-Yi แนน จะจ๋า ไอซ์ น้องเมย์
THANX:พัด วัน แอนนา
THANX:ชูชื่น โจ้เผ็ด ซี
THANX:ตะวัน อึ๊ซ จ๊ะโอ๋ สุนทรียภาพ อาร์ม แป้ง อ๊อฟ นุ่น ปัด
THANX:ไอ้ต้อง
THANX:จิ๊บ หวาน จอย หมิว ตาล นุ้ย
THANX:แจง นุ้ย ยุ้ยแพนด้า ต่ายแว้นแดง กวาง นิ๊วิ๊ ภูมรินทร์ กิ๊ฟท์
THANX:เพื่อนๆทุกๆคนน้า
THANX:คนป้อนเค๊กคนนั้น
THANX:สวรรค์ที่ให้เค้าเกิดมาเปนลูกแม่ September 02 เพื่อนสนิท...เพื่อนสนิท...
ก็คือ เพื่อนธรรมดาๆคนหนึ่ง ที่ดันสนิทกันมากกว่าเพื่อนธรรมดาทั่วๆไป...
ซึ่งมันก้อต้องมีอะไรหลายๆอย่าง ที่คล้ายๆกับเรามากกว่าเพื่อนธรรมดาคนอื่น...
ถึงจะมาสนิทกันได้...
บางทีอาจไม่ใช่นิสัย...
บางทีอาจไม่ใช่หน้าตา...
บางทีอาจไม่ใช่ฐานะ...
บางทีอาจไม่ใช่ระดับความรู้...
แต่มันอาจมีอะไรบางอย่าง ที่ต้องเป็น มั น ค น นี้ เ ท่ า นั้ น ที่ มี...
บางครั้ง...
เราก็ไม่ไปที่ที่เราอยากไป...
เพียงเพราะว่ามันไม่ไปด้วย...
บางครั้ง...
นั่งเงียบอยู่ได้ตั้งนาน แต่แค่เห็นหน้ามัน...
น้ำตาที่กลั้นไว้แทบตาย กลับทะลักออกมาได้จนหมด...
บางครั้ง...
ถ้ามีเสียงหัวเราะของมันด้วย...
เราจะหัวเราะได้ดังกว่านี้...
ชอบคำๆนึงที่บอกว่า...
เราไม่ได้เป็นแค่เพื่อน
แต่เราเป็นตั้งเพื่อนต่างหาก
เพราะเพื่อนมีความสำคัญมากๆ
จนบางคนแยกไม่ออก เอาไปเปรียบเทียบกับแฟน ว่าอะไรสำคัญกว่ากัน...
ทั้งๆที่มันคนละเรื่องกันเรย...
เมื่อเวลาที่เราอยุ่ในห้วงของความรัก...
เพื่อน...จะกลายเป็นส่วนเกินของโลกส่วนตัวเราทันที...
เวลาที่จะกลับมานึกถึงมันได้อีกที...
ก็ตอนอกหักนั่นแหละ...
ก็เคยคิดนะว่า ถ้าเป็นเราจะรู้สึกยังไง...
คงจะประมาณว่า"มีแฟนแล้วลืมเพื่อน"
คิดๆดูแล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ...
เพราะเวลาที่กำลังมีความสุขในห้วงของความรัก...
ก็แทบไม่ได้ไปเที่ยวไหนกับมันเลย...
นานๆถึงจะได้คุยกันที...
แต่พอผิดหวัง พอเจ็บตัวขึ้นมา...
นาทีนั้นอยากกดโทรศัพ์ไปหามันก่อน...
ซึ่งบางทีมันนอนไปแล้ว เราก็จะไล่มันกลับไปนอน...
ไม่ต้องตื่นขึ้นมาฟังเรื่องราวใดๆทั้งนั้น...
ไม่รุทำไมเหมือนกัน แค่มันรับโทรศัพท์ ก็พอแล้ว...
แบบนี้หล่ะมั้งที่เค้าว่า...
"เพื่อนคือคนที่สามารถนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดอะไรซักคำ"...
"แต่ลุกจากกันไปได้เหมือนคุยกันไปนับล้านคำ"...
แต่แทนที่นจะด่าเราว่า อกหักแล้วค่อยนึถึงเพื่อน...
กลับกลายเป็นว่า...
"มรึงรุไหมว่ากูดีใจแค่ไหน"...
"ที่เวลามรึงเสียใจ"...
"กรูเป็นคนแรกที่มรึงนึกถึง"...
นี่แหละที่บอกว่า...
"เพื่อน"...
"คือคนที่เมื่อเราสุข เราไม่เห็นมันอยุ่ในสายตา"...
"แต่เป็นคนที่ไม่มีวันปล่อยเราล้มลง ไม่ว่าเราจะไปเจ็บมาจากไหน"...
อีสน ปุ๋ย อีเมี่ยว
อยากบอกว่าเราดีจัยมากๆเลยนะ ที่ในเวลาที่พวกแกรมีปัญหา หรือไม่สบายใจแล้วแกรโทรหาเรา
แม้จะไม่ได้เป็นที่ปรึกษาที่ดี
แต่เราก้อยินดีเป็นที่ระบายให้แกรนะ
คิดถึงเพื่อนๆทุกคนน้า SW101>>605
คิดถึงเผ่าเผาทุกๆตัว เอ้ย!!ทั้ง4คน
คิดถึงเตียงนอนที่บ้าน อยากกลับบ้านทุกวันจัง
คิดถึงน้องหมูทุกๆตัวบนเตียงจัง
คิดถึงโทรทัศน์ ตรูอยากดูข่าวดูละครบ้างอ่ะ
คิดถึงกระดูกหมูอบซอสของแม่ ไว้วันหลังจะเอาไปฝากนะแก้ว
คิดถึง...คนๆนั้นจัง แค่ได้เจอหน้าก็สุขใจแล้ว
วันนี้ไปถ่ายรูปกะ อ็อฟ ปุ๋ย เฟิร์น บุ๋ม แนน ทำงาน 1/2 ที่ roller coster กะ MS กะ ถนนดวงดาว ตอนกลางคืนสวยโคดๆเลย กว่าจะกลับหอก้อตั้ง 4 ทุ่มแหนะหอเกือบปิด
ขอกรี๊ดพี่อ๊อฟหน่อยเถอะ เท่ห์โคดๆ แถม gent ด้วย ท่าตอนถ่ายรูปนะทุ่มเทสุดๆ หน้าจาไปติดพื้นอยุ่แล้ว กรี๊ดกร๊าด...
พุ่งนี้ จาไปดู seasons change กะอีเมี่ยวแล้วก้ออีปุ๋ย เพราะพอดีมีงาน 2 เข็มที่มหิดลพอดี แล้วไว้จามาบอกว่าสนุกอะป่าวน้า
เรื่องสุดท้ายที่จาอัพก้อคือ...
สุขสันต์วันเกิดน้าจ๊ะสน ขอให้แกรสมหวังในทุกสิ่งนะ แกรจะยังมีเพื่อนคนนี้อยุ่ข้างๆแกรตลอดไปนะ... July 09 SW101#Rx38จิงๆๆ มีหลายๆๆ เรื่องราวอาจจะบอกกล่าวให้ฟัง ทั้งเรื่องดีจัยและเสียจัย
แต่ตอนนี้ใกล้สอบแล้ว เหอเหอ ตรูเรียนไม่รุเรื่อง อยากจาบร้าตายยยยย
ไว้หลังสอบจามาเล่าให้ฟังใหม่น้า
วันนี้แอบมาอัพรูปขึ้นอ่ะ ภาพเก่าๆๆ ยังคงอยู่ในความทรงจำเราเสมอ
(แอบขอโทดนะที่เอาภาพของบางคนขึ้นโดยไม่ได้บอกก่อน แต่เราแค่อยากเหนแกรอยุ่ในสเปซเราก้อเท่านั้น แม้ว่าวันนี้เราจะไม่มีแกรอยุ่ข้างๆๆ เราแล้วก้อตาม อยากจะขอโทดสำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมา...รอวันแกรให้อภัยเราอยู่นะ)
คิดถึงเพื่อนๆๆ SW605 ทุกๆ คนนะ
โดยเฉพาะ Pao'Pao อีจิ๊ อีป้อง เอื้อ กุล ป้า แจ้ ปุ้ย สุ่ย บี แป้ง จ๋า โหน่ง
ตั้งจัยอ่านหนังสือกันน้า
สู้สู้
ด๊วบด๊วบ
o(-^^-)o |
|
|
o+++%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%9a%e0%b8%84%e0%b8%b8%e0%b8%93%e0%b8%aa%e0%b8%b3%e0%b8%ab%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%9a+%22%e0%b8%a3%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%a2%e0%b8%b4%e0%b9%89%e0%b8%a1%22's+Blog+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
